Janukowycz, Basescu, Kwaśniewski

Janukowycz wygrał wybory, choć jego przewaga topnieje. Czy jednak wygrał 2, 3 czy 5 procentami nie ma większego znaczenia. I tak bowiem wygrał, ale też i tak i tak obóz Tymoszenko oskarżać będzie zwycięskich oponentów o wyborcze fałszerstwa. Przypomnijmy, że w Rumunii, w grudniu 2009 roku, Basescu wygrał niespełna 1% głosów, a w Polsce, w 1995 roku, Kwaśniewski wygrał z Wałęsą też niedużą ilością i procentem głosów (ok. 2 %)

Tymoszenko będzie kwestionować wiktorię Janukowycza, ale nie wyprowadzi ludzi na ulicę, nie dlatego, że ma opory moralne, ale dlatego, że „pomarańczowa rewolucja”, stety czy niestety, "ne vrati". Obecna premier będzie natomiast konsolidowała swoje szeregi sugestiami, że "niebiescy" sfałszowali wybory. Taka legenda będzie jej służyć przez całe lata, by w 2015 roku znów stać się orężem wyborczym w 6. już wtedy kampanii wyborczej na Ukrainie.

ZSRR kłania się na Ukrainie

Kijów, dzień trzeci, od rana objazd lokali wyborczych. Mimo mrozu frekwencja wysoka, podobnie jak w pierwszej turze. Ukraińcy, inaczej niż Polacy, ufają sile kartki wyborczej.

Rozmowa z młodym, dwudziestokilkuletnim taksówkarzem.

- Jesteś Ukraińcem czy Rosjaninem? - pytamy.

- Wsio rawno - odpowiada. Dopytujemy dalej.

- Ja Słowianin - słyszymy. Mówi po rosyjsku i zachwyca się Polską:

- Polska to Europa. Tam się żyje! A u nas... - macha ręką.

Kurs bez licznika, cena negocjowana, żąda 10 euro, dostaje 6.

Tymoszenko omal nie wypada z lodówki - ale i tak chyba przegra

Kijów, wigilia wyborów prezydenckich. Śnieg już nie pada, ale wszędzie go pełno. Ukraińska stolica tonie w białym puchu i ma to szczególny urok. Biały to kolor niewinności, ale to akurat ostatnia rzecz, jaką można powiedzieć o kampanii prezydenckiej w tym kraju. Kampania, zakończona wczoraj, była brutalna i na tyle znów podzieliła społeczeństwo, tkwiące w okopach po pomarańczowej rewolucji, że zapewne ta wyborcza niedziela nie będzie wcale końcem ukraińskiej domowej wojny politycznej.

Kijów: sfałszowane wybory czy nieumiejętność przegrywania

Bruksela, Warszawa, Kijów, trzy różne stolice - ta sama, choć przecież różniąca się, Europa. Kijów tonie w śniegu, ale jest wyraźnie cieplej niż podczas pierwszej tury wyborów prezydenckich 3 tygodnie temu. Na jutro zapowiadają tu minus 10, dla porównania w Warszawie ma być tylko minus 3.

Jestem w wyborczym Kijowie, gdzie dwa główne obozy - Janukowycza i Tymoszenko - finiszują w wyścigu, którego stawką jest realna władza polityczna i ekonomiczna w jednym z największym państw europejskich. Stąd niebywałe pieniądze wydane na kampanię - na pewno najdroższą w Europie (droższą niż te w Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii, nie mówiąc o Polsce!). Tylko w USA robią droższe wyborcze igrzyska.

Komorowski spada z konia!

Czy wyobrażacie sobie Obamę, McCaina czy Sarkozy'ego, którzy przed swoim startem do kampanii prezydenckiej oświadczają "jak spadać - to z wysokiego konia"? Oczywiście nie. Wszyscy oni to poważni ludzie, którzy startowali, aby wygrać. A tekst "o koniu" sugeruje, że polityk absolutnie nie jest pewny swego. To sygnał, że na tyle średnio wierzy we własne siły, iż musi sobie dodawać animuszu i powtarzać "a jednak spróbuję"…

Obama ma w nosie Unię

Ameryka wymierzyła Unii Europejskiej siarczysty policzek. Odwołanie obecności Obamy na marcowym szczycie USA-UE w Madrycie jest wymownym pokazaniem, że amerykański prezydent ma w nosie bliższe relacje z Europą. Bruksela ten zarzut stawiała Bushowi juniorowi, ale Obama wręcz przebija go w arogancji i demonstrowaniu wyższości Stanów nad Starym Kontynentem. Czy Obamomania w Europie zmniejszy się z tego powodu? Oby - bo nie jest to racjonalne zjawisko.

Platforma Miłości - kolejna dawka…

Postępowi Zwolennicy Partii Rządzącej (w skrócie: PZPR), Rycerze Dobrych Obyczajów, Obrońcy Dobrego Smaku, Mistrzowie Savoir-vivre, Wyraziciele Polityki Miłości i Szafarze Szacunku dla Oponentów znów byli łaskawi wystosować do mnie szereg serdecznych pozdrowień na normalnym, jakże wysokim i kulturalnym poziomie.

Donald Reformator i Julia Odważna

Kończy się odwilż, zaczynają mrozy. Nie tylko, gdy chodzi o klimat. Donald Reformator gania z taczkami i to - przyznać trzeba - ostro. Problem w tym, że taczki są puste. Pan Premier jest tak zajęty ganianiem z taczkami, że nawet nie ma czasu ich załadować. Głosi, że są to najszybsze taczki w Europie i w ogóle nie zardzewiały w czasie kryzysu - tyle że co z tego, skoro cały czas jeżdżą puste, tylko wiatrem propagandy podszyte...

Donald Wielki Taczkowy uroczyście ogłasza kolejne ambitne i karkołomne trasy dla taczek, ale od tych kolejnych planów ładunków w owych taczkach nie przybędzie. Cudu nad taczkami jak nie było, tak nie ma...